how can you tell me your lonely?

en sevdiğim şarkıya karar verdim.

eminim ama.

streets of london-ralph mctell

çohiyişarkı.

kelime oyunu oldu muydu çohoş oluyor.

dün bu elvan abeylegesse'yi şöyle söyledi.

"elva naber legese nasıl geçti."

sonra ben çok güldüm.

bugün buna anlattım. o da güldü yüksek sesle.

çok komikti bence.

yine serap ezgü'ye gerek kalmadı.

bugün reyyan'la ankamall denilen gereksiz büyüklükteki mekana gittik.

kapital kapital gezdik.

kendime atkıbereeldiven aldım. çoggüzel ama.

sonra eve geldim.

sonra annemler maraştan döndü.

babam "n'aptın eğlendin mi bari biz yokken?" dedi.

"hem de nasıl." dedim.

sonra odama geldim, güldüm.

la bi get.

bayramda babannem çok konuştu.

ben de "get out babanneeeaaa" diye bağırdım.

o da;

"bana get dedi. gediyom ben." dedi ve getti.

reyyan diyor ki;

The fall git lan burdan!

bakmazsan görmezsin tamam mııı?

çok yorgunum. çohacayip bikaç gün geçirdim zira.

insanoğlu kuş misali. vallaha da öyle.

şimdi buraya yazardım da, bilirsiniz, yerin kulağının olması durumu çok fena bişey.

hıığ, aklıma geldi de, istanbul da güzel şehir ha. di mi?

biz de işte çılgınız falan.

sinan güvencemin yok oluşu beni derinden yaraladı.

ama nilüfer tur akar.

hadi bay.

zaten karayolu daha güvenli, evet.

"yarın londra'ya uçuyorum. -aa. uçakla git."